சொல்லப்படாத தகவல்கள்

முகமாலை களமுனையில் நடைபெற்ற சமரின் போது சிறிலங்காப் படையினர் சந்தித்த பேரழிவு தொடர்பான தகவல்களை கொழும்பிலிருந்து வெளிவரும் "லக்பிம" ஆங்கில வார ஏடு தனது பாதுகாப்புப் பத்தியில் விரிவாக தெரிவித்துள்ளது.

அதன் முக்கிய பகுதிகள் வருமாறு:

அரசின் பிரச்சாரப் போர் அதிக காலம் நீடிக்காது என்பதற்கான தீர்க்கமான ஆதாரம் வட போர்முனையில் நடந்த பயங்கர சமராகும்.

கடந்த புதன்கிழமை வட போர்முனையில் நடைபெற்ற சமர் மூலம் வரலாறு மீண்டும் நிகழ்ந்துள்ளது.

வட போர்முனையில் படையினர் சந்தித்த மூன்றாவது பேரழிவு இதுவாகும்.

முன்னைய சமர்களில் படையினர் பெற்ற அனுபவங்கள் மிகக்குறைந்த பலனையே அவர்களுக்கு கொடுத்துள்ளது. முகமாலையில் நடைபெற்ற சமரை வெற்றியான சமராக சித்தரிக்க அரசு மேலதிக நேரம் எடுத்து வேலை செய்துகொண்டிருக்கையில் 100-க்கும் அதிகமான படையினர் தமது காயங்களுக்கு சிகிச்சை பெற்று வந்தனர்.

சிறிலங்கா இராணுவத்தின் இளைஞர்கள் தமது உயிரையும், அவையவங்களையும் இழந்திருந்தனர்.

முகமாலை களத்தில் என்ன நடந்தது என்பது தொடர்பாக மக்களுக்கு உண்மைகள் மறைக்கப்பட்டுள்ளன.

அரசு இதனை மூடிமறைக்க முற்பட்டது அதனை மேலும் மோசமாக்கியுள்ளது. விடுதலைப் புலிகளின் ஆதரவு இணையத்தளங்களும், அனைத்துலக ஊடகங்களும், எதிர்க்கட்சிகளும் இழப்புக்கள் தொடர்பாக அரசு தெரிவித்ததனை விட மிகவும் அதிகமான தகவல்களை வெளியிட்டுள்ளன.

கடந்த புதன்கிழமை விடிந்து இரு மணிநேரம் கடந்த நிலையில் படையினர் தமது நடவடிக்கையை தொடங்கினர்.

போர் வலிமையுடைய 55 மற்றும் 53 ஆவது படையணிகளைச் சேர்ந்த இராணுவத்தினர் கிளாலி - முகமாலை நிலைகளில் இருந்து நகர்வை தொடங்கினர்.

படையினரின் முன்னணி அரண்கள் மேற்கில் கிளாலி - எழுதுமட்டுவாள் பகுதிகளில் இருந்து கிழக்கே நாகர்கோவில் வரையில் அமைந்துள்ளன. விடுதலைப் புலிகளின் முன்னணி நிலைகள் படையினரின் நிலைகளில் இருந்து 500 மீற்றர் தொலைவில் சமாந்தரமாக அமைந்துள்ளன.

இருளின் உதவியுடன் படையினர் விடுதலைப் புலிகளின் முன்னணி அரண்களை நோக்கி நகர்ந்தனர். எனினும் முகமாலைக்கு தென்புறமாக நகர்ந்த 53 ஆவது படையணியின் நகர்வு, மிதிவெடிகள்- பொறிவெடிகளால் தாமதமாகியது. 55 ஆவது படையணியின் நகர்வு அதிகம் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கவில்லை.

முகமாலைக்கு வடக்காக நகர்ந்த இந்த படையணி விடுதலைப் புலிகளின் முன்னனி அரண்களை கைப்பற்றியது.

காலை 6:00 மணியளவில் கைப்பற்றப்பட்ட இந்த அரண்களை 55 ஆவது படையணி பலப்படுத்தும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருந்ததாக இடைநிலை இராணுவ அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்துள்ளார்.

ஆனால் முற்பகல் 9.00 மணியளவில் விடுதலைப் புலிகளின் தாக்குதல்கள் தொடங்கின.

பீரங்கி மற்றும் மோட்டார் எறிகணைகள் மழைபோல வீழந்து வெடிக்க ஆரம்பித்தன. இது முன்நகர்ந்த படையினருக்கான உதவிகள் சென்றடைவதனை தடுத்திருந்தன.

மேலும் இராணுவத்தினரால் கைப்பற்றப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளின் பதுங்கு குழிகள் அவர்களின் வரைபடத்தில் உள்ளவை. அவற்றின் மீது அவர்களால் மிகவும் துல்லியமாக எறிகணைகளை ஏவ முடியும்.

விடுதலைப் புலிகளின் மோட்டார் மற்றும் பீரங்கி நிலைகள் மீது படையினர் கடுமையான பதில் தாக்குதல்களை நடத்திய போதும் விடுதலைப் புலிகளின் தாக்குதல்கள் ஓயவில்லை. கடுமையான இந்தச் சமரின் போது 53 ஆவது படையணியைச் சேர்ந்த கஜபா மற்றும் விஜயபா இலகு காலாட் றெஜிமென்ட் படையினர் விடுதலைப் புலிகளின் பகுதிக்குள் மேலதிகமாக ஊடுருவி விட்டனர்.

கடந்த பல மாதங்களாக விடுதலைப் புலிகளின் முன்னணி அரண்கள் மீது படையினர் தொடர்ச்சியாக தாக்குதல்களை நடத்தி வந்ததனால் விடுதலைப் புலிகள் தமது இரண்டாவது பாதுகாப்பு அரண்களை பலப்படுத்தியிருந்ததுடன், கவசப் படையணியின் வாகனங்களை கைப்பற்றுவதற்கான பொறிக்கிடங்குகளையும் அமைத்திருந்தனர்.

கிளாலிப் பகுதியில் நகர்ந்த இராணுவத்தினர் மீது படகில் பொருத்தப்பட்ட 0.50 கலிபர் கனரக துப்பாக்கிகளினாலும் விடுதலைப் புலிகள் தாக்குதல்களை நடத்தியிருந்தனர்.

விடுதலைப் புலிகள் சார்பு இணையத்தளங்கள் வெளியிட்ட படங்களில் இராணுவத்தினர் பதுங்கு குழிகளில் வீழந்து கிடக்கும் காட்சிகளும் வெளியிடப்பட்டிருந்தன.

முன்னணி நிலைகளுக்கு நகர்ந்த படையினருக்கான விநியோகங்கள் பீரங்கி மற்றும் மோட்டார் தாக்குதல்களினால் துண்டிக்கப்பட்டிருந்தன.

இந்த தாக்குதலில் சிக்கிய பல இராணுவத்தினர் களத்தின் நடுவில் வீழந்தனர். இந்த நிலையில் இராணுவத்தினர் வான் தாக்குதல் ஆதரவை கோரியிருந்தனர்.

எம்ஐ-24 ரக தாக்குதல் உலங்குவானூர்திகள், தாக்குதல் வானூர்திகள் விடுதலைப் புலிகளின் மோட்டார் நிலைகள் மீது தாக்குதலை நடத்தின.

ஆனால் 81 மி.மீ, 60 மி.மீ. எறிகணைகள் தொடர்ச்சியாக வீழந்து வெடிக்கத் தொடங்கின. விடுதலைப் புலிகளின் பதுங்கு குழிகளுக்கள் நிலைகொண்டிருந்த இராணுவத்தினர் மீது ஜீப் வண்டிகளில் பொருத்தப்பட்ட பின்னுதைப்பற்ற பீரங்கிகள் மூலமும் விடுதலைப் புலிகள் கடுமையான தாக்குதலை நடத்தினர்.

இராணுவத்தரப்பின் தகவல்களின் படி விடுதலைப் புலிகள் 80 இடங்களில் இருந்து மோட்டர்கள் மற்றும் பீரங்கி எறிகணைகளை ஏவியிருந்தனர். அவர்கள் விரைவாக மோட்டார் மற்றும் பீரங்கிகளை நகர்த்தி தாக்குதல்களை மேற்கொண்டது படையினரின் எதிர்த்தாக்குதல்களில் இருந்து அவற்றை காப்பாற்றியிருந்தது.

பிற்பகல் 1:00 மணியளவில் தாக்குதல் தீவிரமடைந்தது, படையினர் பெரும் அழிவுகளைச் சந்தித்தனர். அவர்களுக்கான விநியோகங்களும் முடக்கப்பட்டிருந்தன. இராணுவத்தினாரிடம் இருந்த வெடிபொருட்களும் தீர்ந்து போகும் நிலையை அடைந்திருந்தது.

இந்த நிலையில் படையினர் பின்வாங்கும் முடிவை எடுத்திருந்தனர். அப்போது காயமடைந்த அதிகளவான படையினர் களமுனைகளில் இருந்து அகற்றப்படுவதற்காக காத்திருந்தனர். எனவே இராணுவத்தினர் தமது உயிரிழந்த சகாக்களை கைவிட்டுச் செல்லும் நிலையை அடைந்திருந்தனர்.

பின்னர் தமது தரப்பில் 38 பேர் காணாமல் போனதாக படையினர் அறிவித்திருந்தனர். எனினும் விடுதலைப் புலிகளால் 28 சடலங்கள் அனைத்துலக செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடம் கையளிக்கப்பட்டிருந்தது. 5 சடலங்களை படையினர் பின்னர் கண்டெடுத்திருந்தனர்.

இந்த தாக்குதலின் பின்னர் அரசு அதனை மூடிமறைக்கும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருந்தது. முதலில் விடுதலைப் புலிகளின் வலிந்த தாக்குதலையே தாம் முறியடித்ததாக படையினர் தெரிவித்திருந்தனர்.

எனினும் அதனை சிலரே நம்பினர்.

எனவே அதன் பின்னர் படையினரின் தகவல்களில் மேலும் சில வரிகள் சேர்க்கப்பட்டன. அதாவது விடுதலைப் புலிகள் தமது நிலைகளை பலப்படுத்துவதாக அறிந்த படையினர் முன்நகர்ந்ததாக அவர்கள் தெரிவித்திருந்தனர்.

எனினும் பின்னர் படைத்தரப்பு தமது தரப்பில் 43 பேர் பலியானதாகவும், 120 பேர் காயமடைந்ததாகவும், 30 பேர் காணாமல் போனதாகவும் தெரிவித்திருந்தனர். எமக்கு கிடைத்த தகவல்களின் படி 370 பேர் காயமடைந்திருந்தனர். அவர்களில் 174 பேர் படுகாயமடைந்துள்ளனர். 169 பேர் கொழும்புக்கு வானூர்தி மூலம் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளனர்.

117 இராணுவத்தினரும் அதிகாரிகளும் ஜெயவர்த்தனபுர மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

32 பேர் தேசிய மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர். 8 பேர் கண் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அதிகாலை 2:00 மணிக்கு தாக்குதலை நடத்திய இளம் படை அதிகாரி ஒருவர் தாம் முன்நகர்ந்த போது பதுங்கு குழியில் இருந்த இரு பெண் விடுதலைப் புலிகள் தாக்குதலை நடத்தியதாக தெரிவித்துள்ளார்.

அந்த பதுங்குகுழியின் மீது கையெறிகுண்டை எறிவதற்கு தயாராக அதன் பாதுகாப்பு ஊசிகளை தாம் அகற்றிய சமயம் 81 மி.மீ எறிகணைகள் தமக்கு அருகில் வீழந்து வெடித்தாகவும் தெரிவித்துள்ளார். இந்த தாக்குதலில் அந்த அதிகாரியின் கை துண்டிக்கப்பட்டதுடன் 5 இராணுவத்தினர் காயமடைந்துள்ளனர்.

இந்த மோதலுக்கு முதல் நாள் நடைபெற்ற மோதலில் படையினர் இலகு காலாட்படை தாக்குதல் வாகனம் ஒன்றையும் இழந்திருந்தனர். இந்த வாகனம் ஆர்பிஜி மூலம் தாக்கப்பட்டதாகவும், அதில் இருந்த 4 படையினர் காயமடைந்ததாகவும் அதில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

புதினம் இணையதளம்

Muhamalai Battle: Untold Story

• Hard facts speak of gloomy picture
  
• Madhu capture overshadowed by heavy toll in north
  
• Letters highlight the plight of Tiger conscripts
  

Ranga Jayasuriya

Notwithstanding the overdose of government propaganda, the only sensible explanation available for the horror drama that took place ahead of the Northen Defence Lines on Wednesday was that it was a tragic repetition of history.
This is not the first time that a military operation to advance the Northern Forward Defence Lines ended with heavy casualties. This is the third occasion, in one and a half years that troops emerged bruised in the northern front
Yet, lessons from past mistakes appear to have little effect.
This does not mean to suggest that the LTTE emerged unscathed from the attack. According to reports, casualties are high on its part. Yet, Zombie sacrifices had been part of its military strategy throughout history.

Irrespective of the fact that the government’s propaganda mill works overtime to project what happened in Muhamalai as a “victory,” the hard facts speak of a different picture.
Away from the limelight of state media, hundreds of soldiers are nursing their wounds; they, the valiant men of the Sri Lanka Army fought fearlessly and paid with life and limb. Should their sacrifices be forgotten, not to be talked of in order to ensure the feel good attitude of the public?

Grinding halt

In a country where public life gets to a grinding halt over a government enforced mourning, over the death of some unsavory politicos, should the public be kept in the dark on what happened ahead of the Northern Defence Lines on that fateful day?
Worse still, the efforts for a cover up have done more damage than damage control.
Websites, both pro- Tiger and pro opposition and foreign news agencies of international repute reported the casualty figures of the troops much higher than the officially stated figure.
We understand such a situation is inevitable in the absence of verifiable sources-though the underpinning political motives and loyalties of handlers of some of these websites could also not be ruled out.

All this contributed to an absolute confusion in the aftermath of the Muhamalai battle. If not all, at least a significant portion of people of this country are discerning enough to contrast fact from fiction.
Yet, they were also at a loss, bombarded by conflicting reports.
Surely, people, who send their children to the battlefront and fund the government’s war chest deserve more than the government concocted propaganda.
Narrating this account, we try to do justice to them and to the soldiers who made the supreme sacrifice, yet, we are also faced with the same constraints.
Here is the story.

Two hours after the dawn of Wednesday, troops embarked on an ambitious mission.
Soldiers of the battle hardened 53 Division and 55 Division broke away from their defended localities in the northern Forward Defence Lines in Kilali and Muhamalai.
The security forces Forward Defence Line runs from Killali-Eluthumattuwal in the west to Nagar Kovil in the East. Muhamalai where there was an entry-exit point for civilian travel on the Alpha 9 road during the not -so -distant days of the peace process is located in the centre.
The Forward Defence Lines of the LTTE is located 500 meters away from the security forces line, running parallel to it.

Under the cover of darkness they moved towards the Forward Defence Line of the Tigers. Military sources said the advance of the 53 Division, which forged ahead along the stretch south of Muhamalai, was delayed due to heavy trapping and anti personnel mines.
Whereas the 55 Division moved with relatively lesser resistance and captured the Forward Defence bunker line of the LTTE. They were advancing along the stretch North of Muhamalai. Military source said troops captured the LTTE Forward Defence Line by sunrise of Wednesday.
“By six in the morning we had brought reinforcements and built bunkers in the captured positions,” a middle ranking military officer said.

Resistance

However, from 9 am, the resistance from the Tigers began to mount. Artillery and mortar fire began to rain.
This hindered reinforcements for the troops holding the frontline.
Furthermore, the locations of captured Tiger bunkers are generally registered in the maps of the LTTE.

This enabled the Tigers to bombard these positions accurately using their artillery and mortar batteries. Counter battery fire targeted the LTTE’s mortar and artillery positions, yet, mortars continued to rain. Despite heavy fighting, a team of soldiers belonging to the 5 Vijayaba Infantry Regiment and 1 Gajaba Regiment of the 53 Division, who took control of the first Defence Line of the LTTE, advanced further into the Tiger territory.
They moved 150 meters ahead of the LTTE FDL, closing on the secondary Defence Line of the LTTE.This heavily fortified bunker line is located several hundred meters behind the FDL.
During the past several months as the Special Infantry Operation troops of the Army stepped up regular attrition attacks on the Forward Defence Line of the LTTE, the Tigers left their FDL sparsely guarded.

To supplement that, the Tigers fortified the secondary Defence Line. Trenches were built to hinder the advance of the Infantry Fighting Vehicles and Tanks of the newly established Mechanized Infantry Regiment.
A trench line links the Tiger FDL with their secondary Defence Line. Soldiers were approaching the secondary bunker line when a boat fitted with a medium calibre gun emerged from the direction of Kilali.

A military official said the LTTE fired at the troops with a five Zero gun mounted on the boat.
Later in the evening, the pro Tiger websites flashed pictures of the soldiers fallen in a trench line.
By noon, resistance mounted on troops holding the FDL of the LTTE.
A rain of artillery and mortar fire had cut off the reinforcement to the front line. Some valiant soldiers who braved the mortar fire fell injured in the middle of the ground.

The Army called for air support. MI 24 attack helicopters and fighter jets bombed LTTE mortar and artillery positions.

Two artillery gun positions located in Sorampattu, 10-12 km inside Tiger territory were targeted by the fighter jets.

Ground troops said the artillery attack from the location ceased after the air attack.
An operational base was also targeted.

Short of ammunition

But, 81 mm and 60 mm mortar continued to rain on the ground. Tiger bunker lines, now occupied by the soldiers came under heavy attack from a Recoilless Gun. The gun had apparently been fitted to a jeep for fast mobilization.

According to military sources, the LTTE had fired mortar and artillery from over eighty locations. The fast mobilization of mortar and artillery guns, needless to say, enabled, the LTTE, to a greater degree, to evade counter battery fire and air attacks.

By 1 pm, mortar and artillery fire had been stepped up; the troops holding the captured bunker lines had sustained considerable damage. Their reinforcements had been cut off by the rain of mortar and artillery fire. Some were running short of ammunition. They had met with stiff resistance from the Tigers guarding their secondary bunker line.

With resistance mounting, they decided to pull back. During the withdrawal, with so many wounded waiting to be evacuated, they were compelled to leave the dead.
Later, the Army announced that 38 security forces personnel were missing in action. 28 bodies were later handed over by the LTTE through the International Committee of Red Cross.
Five bodies were later recovered by troops.

The attack and its aftermath were overshadowed by confusion courtesy an apparent government effort for a cover- up.
Initially the security forces tried to project the attack as retaliation to a Tiger attack

First official announcement

“This morning LTTE terrorists launched an attack on Army FDL from North and South of the A 9 route at MUHAMALAI. The Army troops in retaliation launched a fresh offensive, killing 52 terrorists and wounding a large number.

The troops were able to capture and consolidate the positions newly captured
Fifteen soldiers died and 74 injured during the confrontation.”

This is the first official announcement on the Muhamalai battle issued by the government’s Media Centre for National Security (MCNS).

The same line of the story had been maintained when the security forces commander, Jaffna and field commanders addressed journalists of state media institutions.

However, very few appeared to have believed that story. Therefore, another line was later adopted. Accordingly, the troops had pre-empted, following reports of a heavy LTTE buildup ahead of the security force’s FDL.

As we stated earlier, the casualty figures of the security forces are shrouded by confusion.
MCNS in its website stated, hidden somewhere in a lengthy statement, that:
“Those closely-fought battles claimed the heroic lives of forty-three soldiers and wounded one hundred and twenty more. Reports also confirmed that some thirty-eight soldiers, most probably got trapped in the clashes, had gone missing since Wednesday (23) morning.”
It further stated: “Defiant Army troops, serving in and around Muhamalai , Jaffna in the aftermath of fierce and tough clashes and offensives that went on till Wednesday (23) forenoon between Tiger terrorists and valiant troops, have completed and re-established their re-deployment positions consequent upon induction of reinforcements as dusk fell on Wednesday (23)”

Independent verification of these figures had been a daunting task, mainly due to conflicting reports; most of which suggested higher casualty figures than what was officially announced by the government.

However, we understand, 370 soldiers were wounded in action, of which nearly a half was classified as P3 injuries aqua walking wounds.
174 classified as P 1 (serious) and P 2 (somewhat serious) injuries; 169 were airlifted to Colombo for treatment.

117 soldiers and officers were admitted to Jayawardenepura hospital. 32 security forces personnel were admitted to the National hospital and eight to the Eye hospital.
However, the valour of the soldiers who fought fearlessly against all odds deserves to be preserved in Lankan memory.

I spoke to several brave men who were undergoing treatment at the National hospital. Some of them have lost their limbs being blown off by anti personnel mines; some have been hit by projectiles of mortar and artillery shells. Yet, they were undaunted and focused in their cause.
A young soldier, an SIO, who took part in the first assault mission at 2 am, said his team approached the Tiger bunker line with little resistance.

His team approached the trench line. Two female Tiger cadres were firing from the bunker. Just after he removed the pin and lobbed a grenade into the bunker, he was struck by a projectile of an 81 mm mortar attack.

Five soldiers were wounded in the attack, yet, the bunker was captured. The young soldier’s left arm has been fractured.
Many military officers were full of praise for their men. They forged ahead in the battle front disregarding the looming threat, simply because of the dedication for their cause.

Toll on the LTTE

A day before the Muhamalai battle, an Infantry Fighting Vehicle (IFV) was destroyed when it was engaged in the LTTE Defence Line in Muhamalai. The ill- fated IFV was believed to be attacked by a Rocket Propelled Grenade (RPG). Four crew members were wounded in the attack.

The military operation had its toll on the LTTE. According to military sources, LTTE casualties are higher and it will be many months before they are replenished.
MCNS reported on Friday that 157 LTTE cadres have been killed of whom ninety eight names had been announced by the LTTE, according to monitored transmissions.
Similarly a total of about 300 LTTE cadres had reportedly sustained injuries during the clashes, it added

MCNS posted names of 98 LTTE cadres, which it said were announced by the LTTE.
During the mission, soldiers of the 55 Division who stormed the LTTE’s FDL recovered 6 bodies of fallen LTTE cadres, including three female cadres.

A letter was recovered in the possession of one of the slain Tiger cadres named Sarojani Devi. The letter was addressed to her mother and it provides an insight into the plight of young women who were forced to the frontline of the battle. She went on to lament in the letter: “Mother, I cant live without you. I don’t have a life here. Mum, please try to bring me home. There is no day which I don’t cry. Now, it is almost a year since I was conscripted. I don’t want to serve any more. Mum please try to bring me home.”

The capture of Madhu

On Thursday, the Security Forces entered the sacred Madhu shrine premises without a fight. According to military sources, several small teams had been deployed by the security forces to monitor LTTE deployment in the vicinity of the sacred shrine, during the past several weeks.
These small units have monitored that the LTTE was gradually vacating the area.
The withdrawal of the LTTE has been accelerated as troops cut off supply routes to the shrine which had been deserted by the clergy who shifted the holy statue of Our Lady of Madhu deep inside the Wanni. The last string was the capture of Palampiddi, located 8 km North of Madhu.

On Thursday, at about 1 pm, soldiers of the 7 Ceylon Light Infantry and Singha Regiment entered the church premises.

Initially it was feared that fighting would flare up in the church premises as the LTTE showed indication to hold on the ground. Hence the military strategy was to cut off their supply routes.
According to latest reports, soldiers have vacated the sacred Madhu shrine and the surrounding No Fire Zone. Military sources said the clergy will be invited to resume religious activities in the near future. It will also be requested to return the statue of ‘Our Lady of Madhu’ which had been moved from the beleaguered shrine early this month.